
Originally Posted by
netspy77
Try kuno ninyo analyse nganong ni-Pobre ang Pilipinas?
sa akong tan-aw kaning paghimo nato ug mga balaod nga Ininglish, ngano?
1. Kung imong makita sa kongreso o senado puro TH mag Ininglish nya mali mali pa mga grammar
2. Isa ka Word/Phrase/Sentence debatihan todo todo (daghan version/interpretation)
3. Simpleng kontrata Ininglison, ang resulta dili nalang basahon tungod sa kadaghan sa kondisyon
4. Mga laglom nga english terminologies gamiton aron ingnon hawod (di man kasabot tanan)
5. Dugay magkasinabot kay puro maayo sa pasikot sikot sa ilahang ininglish
Maayo pa si Chiz Escudero kay bisag klaro nga bright boy mag tinagalog para masabtan sa tanan.
Obserbasyon:
1. sa ubang mga nasud ilang kaugalingon nga linguahe ilang ginagamit sa halos tanan nga aspeto. naa man english pero gitagana sa mga dili kasabot sa ilang liguahe.
2. dali ra sila magkasinabot kay sila tanan makasabot sa ilang balaod bisan gamayng bata makasabot
3. sa Japan ang ilang Prime Minister kung dili kaya mopadagan sa pang gobyerno mo naog sa katungdanan kay maulaw dili maka himo sa kalamboan sa tanan. (sa Pilipinas unsa

hmmm tubaga nalang ninyo

)
Unsay maayo buhaton?
You should probably take a look at countries that have mostly bilingual, even trilingual citizens. Switzerland has German, French, and Italian as their official languages; Singapore, Hong Kong, Canada, Belgium, and South Africa are other countries with multi-lingual people.. If your point in this whole thing is that teaching or using English (or any other second language) causes confusion, why are those countries mentioned successful and progressive?